Айн-Жалұт шайқасы
1260 жыл · Айн-Жалұт, Изреел алқабы (Палестина)
Нәтижесі: Мәмлүктердің жеңісі; моңғол әскерінің батысқа жылжуы тоқтады
Сұлтан Құтыз, әмір Бейбарыс (мәмлүктер) — Хулагу ұлысының әскері (Кітбұқа ноян)
1258 жылы Бағдатты, 1260 жылы Халеб пен Дамаскіні алған Хулагу әскері Мысырға қауіп төндірді. Алайда Мөңке қағанның өлімі туралы хабар жеткенде Хулагу негізгі күшімен Иранға шегініп, Сирияда Кітбұқа ноянды қалдырды; оның әскерін деректер мен зерттеушілер 10–20 мың адам шамасында бағалайды. Мысыр сұлтаны Құтыз бағыну туралы талапты қабылдамай, 1260 жылдың шілдесінде әскерін Палестинаға бастап шықты; алдыңғы шепті қыпшақ даласынан шыққан әмір Бейбарыс басқарды. 3 қыркүйекте Айн-Жалұт («Жалұт бұлағы») маңында екі әскер кездесті. Моңғолдар мәмлүктердің сол қанатын бұзғанымен, Құтыз әскерді қайта жинап, қарсы шабуылды өзі бастады. Ұрыста Кітбұқа қаза тауып, оның әскері бытырап шегінді. Мәмлүк әскерінің нақты саны белгісіз. Жеңістен соң Сирия мәмлүктер қолына өтті, ал сол жылдың күзінде Құтыз өлтіріліп, таққа Бейбарыс отырды.
Тарихи маңызы
Айн-Жалұт — моңғол әскерінің Таяу Шығыстағы ілгерілеуін тоқтатқан алғашқы ірі жеңіліс. Жеңіс Мысыр мен Сирияда мәмлүктер мемлекетін нығайтты, ал оны басқарған қыпшақ тектес Бейбарыс сұлтанның есімі қазақ тарихи жадында ерекше орын алады.